Otrzymane komentarze dla użytkownika zfiesz, strona 334

eeee... to ja teraz muszę zjeść obiad, zanim się wezmę za mój przepis;-)

to chyba nie miałam z takimi przyjemności, lub może zwyczajnie nie wiedziałam, że je jem. Zresztą wielu subtelności meksykańskiej kuchni nie potrafię odtworzyć.

A co sądzisz o czekoladzie z chili?

oryginalnego przepisu już dawno nie pamiętam, zresztą u mnie z przepisami jest jak u Ciebie z przewodnikami ;-)
zazwyczaj fajitasy robię tak:
kawał wołowiny (np polędwica, karkówka) kroję w bardzo cienki, dość długie paski; przyprawiam duuużą ilością mielonych nasion kolendry + chili + kmin + sól + odrobinę oliwy (+ ewentualne kaprysy dnia); to wrzucam na mocno rozgrzaną patelnię grillową. Im krócej się smażą, tym są bardziej soczyste - nawet 2-3 minuty wystarczą.
Fajitasy lądują na stole w miseczce, obok świeżego guacamole, startego żółtego sera i którejś wersji papki fasolowej (oryginalnie serwowane mieliśmy z pure z zasmażanej czarnej fasoli, ale mam poważne problemy z odtworzeniem przepisu), no i tych kompletnie niemeksykańskich cacyków.
Do tego koniecznie wino z hiszpańskojęzycznego regionu :-)
A potem każdy zawija sobie porcje wyżej wymienionych składników w kukurydziane tortille (wielokrotnie próbowałam je zrobić samodzielnie, ale w końcu poddałam się).
Posiłek z serii szybkich do przygotowania, długich do jedzenia :-)

kukurydziane tortille to podstawa!:-) jak skończę sprzątać, wrzucę mój przepis na enchilady. ty dawaj swój na fajitas:-)

a guacamole nie lubię. zresztą, jak i ogólnie avocado:-p zielone masło! fuj!:-)

ale mi chodziło o to, że są gatunki chili, które w ogóle nie są ostre. takie poblano, chilaca czy ancho są zupełnie łagodne. w przeciwieństwie do, na przykład, guero, habanero, czy już zupełnie ekstremalnych de arbol i costeno.

co się zaś tyczy jedzenia ostrości, nie lubię gdy coś jest tylko ostre. jakoś mnie to nie kręci. za to lubię gdy ostrości towarzyszą inne (siłą rzeczy raczej intensywne) smaki.

ja się nie szczypię z konwenansami - mój ulubiony zestaw to fajitasy z cacykami (jakkolwiek to się pisze), ale obowiązkowo z kukurydzianymi tortillami i guacamole....
oj Zwieszu - taka wczesna pora, a ja się głodna robię!

tylko że jeśli jej nie dozuję odpowiednio to ze smaku wędzonki nici! Najgorsze, że ostrość papryczek się wzmacnia podczas gotowania i ciężko wyczuć ile trzeba dać. Ale żeby nie było - lubię takie kulinarne wyzwania :-)

ale w baroku nosili śmieszne peruki!:-) wolę meksyk;-)

z footprinta mam tylko kolumbię i nikaraguę, które kupiłem kiedyś na jakiejś wyprzedaży. w sumie tylko przejrzałem i nie maiłem okazji wykorzystać w plenerze, więc nie oceniam. choć wyglądają porządnie:-)

jeśli chodzi o transport... po macoszemu czy nie... o ile problemem nie jest raczej znalezienie w sieci informacji o połączeniach międzynarodowych czy pomiędzy dużymi miastami albo znanymi atrakcjami, o tyle takie np info o tym jak dostać się z mbour do joal-fadiout ciężko znaleźć gdziekolwiek. i po tym właśnie poznaję dobry przewodnik:-)

i tak... meksyk potrafi nauczyć innego pojęcia czasu i luźniejszego spojrzenia na świat. między innymi za to kocham ten kraj!:-) (o kuchni nawet nie wspominam!:-)

wydaje mi się, że jeszcze w baroku podejście do śmierci było bardzo podobne - właśnie nie tylko oswajanie się, ale nawet i "puszczanie oka" . A nasza współczesna kultura nie wiedzieć czemu ubzdurała sobie, że ludzie są wyłącznie zdrowi i piękni...