Komentarze użytkownika slawannka, strona 298

Kiedy ja jako dziecko lubiłam się przywitać z Krupówkami, moja mama wznosiła oczy do nieba i wspominała, jak to było na Krupówkach tuż po wojnie. Kiedy ja zawiozłam moje, spore już dzieci do Zakopanego lat temu z dziesięć i poszliśmy zobaczyć Krupówki, myślałam, że mnie coś trafi... Krupówki z lat siedemdziesiątych nie były takie złe - oczywiście, te kilka pierwszych godzin pobytu:)
Pamiętam Krupówki jak te tutaj - z góralami, z oscypkami, nawet i z owczarkami podhalańskimi i rurkami z kremem, ale nie z kebabem, tłumem takim że gór nie widać i czymś pomiędzy pawilonami pod pałacem kultury a bazarem Różyckiego rozłożonym na środku Marszałkowskiej...

Jaka tam culpa:) - errare humanum est! Cała przyjemność...

A ja właśnie zdałam maturę:)
Moi rodzice pasjami jeździli w Tatry, ja byłam mięczak i w górach zipałam, ale co miałam robić, chodziłam, zipałam i przy okazji zachwycałam się też:). Choć marzyłam o morzu, ale moi rodzice uważali, że morze jest nudne, tylko i wyłącznie Tatry wchodziły w grę. Mama odkryła Tatry w 1945 roku czy jakoś tak - wtedy tam było dziewiczo!

... dyscyg leje, wieją wiatry! :)

Wiesz, w sumie, płaczka tam by i pasowała... ;)

klikam i klikam i nie działa;)

Byłam, zobaczyłam, zaplusowałam, zakomentarzowałam. Czyli, fakt!

dachy, dachówki, dachowisko...

Chcesz plasterek? ;)

A czy można mieszkać w bajce?