Ajax Loader Ładuję ...

14 +
2013-08-28

Podróż Z wizytą u Ormian

Opisywane miejsca: Jezioro sevan, Erywań, Garni (3966 km)
Typ: Album z opisami

10.09.2013.

Przejazd na granicę Gruzji z Armenią do regionu Lori. Po drodze postój przy średniowiecznym monastyrze Haghpat z X-XIII w., będącym cennym przykładem architektury ormiańskiej. Kompleksy architektoniczne klasztoru Haghpat należy do najznamie­nitszych dzieł ormiańskiej architektury średniowiecznej. Przez ponad trzy wieki wzniesiono ponad dwadzieścia różnych kościołów i kaplic, cztery dobudówki, grobowce, wieże dzwonnicze, budynek akademii, skład ksiąg, refektarze, galerie, mosty i inne monumentalne obiekty, nie wspomi­nając o niezliczonych pomieszczeniach mieszkalnych i gospodarczych. Głów­ne zabudowania monasteru zostały zgrupowane dookoła świątyń, tworząc integralne architektonicznie organizmy. Większość sakralnych budynków jest zbudowana na planie krzyża i ma dobu­dówki w czterech narożnikach albo jest z rodzaju krytych kopułą holów. Budowle pierwszego typu to: kościół św. Grzegorza z 1005 r., który stracił swoją kopułę podczas rekon­strukcji w 1211 r pół. XIII w. Dobudówki (żamatun) są największy­m budowlami Haghpatu. Były przezna­czone na poranną i wieczorną posługę. Służyły również, jako grobowce dla wybitnych postaci i dla arystokracji. Zakrystia kościoła Nszana, najbar­dziej wybitna budowla Hagpatu, ma skomplikowane przestrzenne aranżacje. W oryginale był to mały sklepiony gro­bowiec królów Kjurikyd, wybudowany w 1185 r. To uni­katowa budowla ze śmiałym systemem zadaszenia, nadającym wnętrzu cech przestronności i dostojności. Grobowiec rodziny Ukanian w Hag­pacie (wczesny VIII w.) składa się z trzech dużych, prostokątnych kaplic, stojących obok siebie. Kaplice zastępowa­no piedestałami przeciętymi głęboki­mi niszami. Wieża dzwonnicza z 1245 r. w Hagpacie. Jej pierwsza kondygnacja została wykonana na pla­nie krzyża, natomiast druga jest pro­stokątna z odciętymi narożnikami. Refektarz w Haghpacie, datowany na połowę XIII w., to jeden z najważniej­szych świeckich zabytków Armenii. Dalszy przejazd do Dilidżan, miejscowości znanej z wyjątkowej architektury. Park narodowy Dilidżan chroni florę i faunę, w znacznej części zagrożoną wygi­nięciem lub znajdującą się pod ochroną. Odnotowano tu ponad tysiąc różnych gatunków roślin i 107 gatunków ptaków. Nazywany „małą Szwajcarią Armenii” Najciekawsza jest ulica Szarambeiana, niedaleko przystanku autobusowego, nazywana Starym Mia­stem Dilidżan. Mieszczą się przy niej liczne warsztaty rzemieślnicze, galeria oraz muzeum. Okoliczne chłodne, zie­lone lasy są również miłą alternatywą dla rozgrzanej w lecie Doliny Araratu. Zwiedzanie kościoła Matki Bożej w Haghartsin z X-XIII wieku. Wysoka szesnastościenna kopuła świątyni ozdobiona została wspaniałymi łukami, co dodaje jej wysokości i tworzy wrażenie lekkości.. Przedstawiają dwóch mężczyzn w szatach mnisich, którzy wskazują na model kościoła, a także obraz gołębia z połowicznie rozpostartymi skrzydłami, umieszczonego pomiędzy nimi. Postój nad jeziorem Sevan. Na północno - zachodnim brzegu jeziora położony jest monaster Sewanawank. Legenda dotycząca tego kompleksu interpretuje nazwę klasztoru, jako Sew Wank. (Czarny Klasztor), ponieważ przybywali do niego grzeszący duchowni, skazani na banicję wyrokiem katolikosa. Panowały tu bardzo surowe zasady. Kobiety nie miały wstępu do monasteru. Sewanawank składa się z dwóch pro­stych kościołów (pw. Apostołów i Matki Bożej) wybudowanych na półwyspie nie­daleko miasta Sewan. Półwysep był wyspą (do teraz nazwa „wyspa" funkcjonuje wśród lokalnej społeczności do czasu, gdy Stalin polecił spuścić sporo wody z jeziora, wskutek czego jej poziom obniżył się ponad 30 m. Przyjazd do Erywania. Erewan jest stolicą Armenii i zarazem jej największym miastem. Położony nad rzeką Razdan, w dolinie Araratu, Erewan jest przemysłowym, kulturalnym i naukowym centrum Kaukazu.. Tutaj również znajduje się jeden z największych magazynów manu­skryptów na świecie - Matenadaran. Nazwa Erewan pojawiła się w VII w. n.e., gdy miasto było stolicą Armenii pod rzą­dami perskimi, ale badania archeolo­giczne wykazują, że twierdza wojsko­wa Erebuni stała w miejscu Erewanu już w VIII w. p.n.e. Położenie na skrzyżowaniu szlaków karawan podróżujących pomię­dzy Europą a Indiami było już wówczas lokalizacją istotną pod względem stra­tegicznym, z tego też powodu o Erewan ciągle toczyły się wojny, a samo miasto przez wieki znajdowało się pod kontrolą perską lub otomańską. Do początku XX w. Erewan był tylko trochę większym miasteczkiem z doma­mi z glinianych cegieł oraz ogrodami, ale za czasów sowieckich rozwinął się tak, że w 1988 r., gdy schyłek Związku Radziec­kiego był już widoczny, stanowił tętnią­ce życiem, rozwinięte i atrakcyjne miasto. Wspaniały układ miasta - z parkami, obwodnicami i szerokimi alejami obsa­dzonymi drzewami – zaprojektowano w latach 20 i 30 XX w.

  • Region Lori
  • Region Lori
  • Monastyr  Hagpat
  • Kościół św.  Grzegorza
  • Kościół zewnątrz
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz drzwi
  • Wewnątrz
  • Zdobienia
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Grobowiec Rodziny Ukarian
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Sklad Ksiąg
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Dzwonnica
  • Dzwonnica
  • Monastyr  Hagpat
  • Monastyr  Hagpat
  • Kolumny
  • Jedziemy do Dilijan
  • W drodze
  • W drodze
  • W drodze
  • W drodze
  • Dilijan
  • Dilijan
  • Dilijan
  • Monastyr Haghartsin
  • Monastyr Haghartsin
  • Kaplica
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Zdobienia
  • Kaplica z XVIII w.
  • Grobowiec Bagratytów
  • Zdobienia
  • Kościół Matki Bożej z 1281w
  • Kościół Matki Bożej z 1281w
  • Kościół Matki Bożej z 1281w
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Przed Monastyrem
  • Przed Monastyrem
  • Refektarz z 1248r
  • Refektarz z 1248r
  • W drodze
  • W drodze do Jeziora Sewan
  • W drodze
  • Jezioro  Sewan
  • Jezioro  Sewan
  • Klasztor Sevanavank
  • Klasztor Sevanavank
  • Klasztor Sevanavank
  • Klasztor Sevanavank
  • Klasztor Sevanavank
  • Klasztor Sevanavank
  • Jezioro  Sewan
  • Jezioro  Sewan
  • Jezioro  Sewan
  • Jezioro  Sewan

11.09.2013.

Zwiedzanie Erywania. Podczas objazdu zwiedzamy centrum sportowe i koncertowe, most Kievyan, aleja Baghramyan, pałac prezydenta, Akademia Nauki, gmach parlamentu, budynek opery, pomnik jadącego na koniu bohatera literackiego Dawida z Sasoun, katedra ormiańska św. Jerzego. Zwiedzanie Muzeum Matenedaran. Najważniejsze erewańskie mu­zeum - nie tylko ze względu na prezentowaną kolekcję, lecz również, a zwłaszcza, ze względu na jego ogromne znaczenie, jako strażnika kultury pisanej Armenii. Ogromny, budynek wcina się głęboko w zbocze, a zabezpieczenie stalowymi drzwiami nadało mu jednocześnie funkcję schronu dla kolekcji na wypadek nuklearnej zagłady. Hol wejściowy ozdobiony jest mozaiką przedstawiającą bitwę na równinie Awarajr, główną klatkę schodową zdobią freski ze scenami z armeńskiej historii. Zwiedzającym udostępniona jest tylko jedna sala wystawowa ( m.in. z XVII-wiecznym listem w języku polskim oraz bardzo ciekawym podręczni­kiem do geometrii w języku arabskim). Pozostałe pomieszczenia są magazynem ponad 17 tyś. manuskryptów w wielu językach - dostępnych jedynie za spe­cjalnym zezwoleniem.  Postój przy Tsitsernakaberd - pomniku upamiętniającego ludobójstwo Ormian przez Turków w 1915 roku. Zwiedzanie Muzeum Historycznego. Potem przejazd do Echmiadzin i zwiedzanie rezydencji najwyższego patriarchy Armenii – Katolikosa, katedry z III w. Miasto leży w regionie Armawir, ok.20 km na zachód od Erewanu.  Katedra w Eczmiadzynie jest najstar­szą chrześcijańską świątynią w Armenii. Wybudowana została w latach 301-303 przez św. Grzegorza Oświeciciela, zało­życiela Kościoła ormiańskiego, tuż obok królewskiego pałacu, w miejscu zniszczo­nej pogańskiej bazyliki. Klasztor, który został wybudowany dookoła świątyni, jest siedzibą katolikosa - głowy Kościo­ła ormiańskiego. Katedra mia­ła kształt bazyliki, natomiast podczas przebudowy pod koniec V w. uzyskała rzut prostokątny z czteroapsydowym krzyżem i prostokątnymi dobudowami do niego. Budynek posiadał pięć kopuł. W VII w. apsydy zostały wysunięte poza obrys prostokąta, co nadało budowli charakterystyczny wygląd świątyni na planie krzyża z kopułą umieszczoną centralnie. Ze starej bazyliki pozo stały jedynie małe, różnokolorowe kostki w apsydzie głównej oraz pod­stawy czterech pylonów, które pełniły funkcję wewnętrznych podpór budynku z centralnie zlokalizowaną kopułą. Był to jeden z najstarszych kościołów chrześcijańskich tego typu, odgrywający ogrom­ną rolę w rozwoju stylu koncentrycznych świątyń okresu wczesnochrześcijańskie­go w Armenii oraz pozwalający ustalić źródło i klasyfikację ich typów. Wśród zbiorów muzeum na szczegól­ną uwagę zasługują wspaniałe kościel­ne stroje haftowane złotem i perłami, drukowane zasłony, haftowane narzuty, krzyże, pastorały, różne typy rytualnych naczyń ze złota, srebra i kości słoniowej przyozdobionych klejnotami. Większość z tych okazów datuje się na XVII-XIX w., znaleźć jednak można również i starsze. W kolekcji muzealnej znajduje się np. X-wieczny krzyż z monasteru HawucTar - jedna z najstarszych drewnianych płaskorzeźb w Armenii. Najcenniejszym eczmiadzyńskich manuskryptów jest światowej sła­wy Eczmiadzyńska Ewangelia z 989 r., aktualnie przechowywana w muzeum Matenadaran. Miniatury na początku manuskryptu, pochodzące z końca X w., odznaczają się żywymi kolorami, gładkością i delikat­nością ornamentyki oraz realistycznym przedstawieniem ptaków i roślin. Nato­miast wykonana z kości słoniowej opra­wa manuskryptu jest wspaniałym przy­kładem sztuki bizantyjskiej - rzeźbienia z VI-VII w. ukazują sceny z Ewangelii, a u góry okładki przedstawieni są anio­łowie niosący krzyż w otoczeniu wień­ca. Kościół św. Hripsime, świą­tynia stanowi jeden z najświetniejszych zabytków ormiańskiej architektury okresu klasycznego. Bryła budowli z centralnie umieszczoną kopułą zlokalizowana jest na niewielkim podwyższeniu we wschod­niej części Eczmiadzynu. Kościół św. Hripsime, ukończony w 618 r., jest żywym przykła­dem budowli wyróżniającej się jednością układu i dekoracji, w której system cen­tralnej kopuły został doprowadzony do perfekcji. W 1790 r. do kościoła dobudowano dwukondygnacyjną wieżę dzwonniczą z ośmiokolumienkową dzwonnicą. Przejazd do świątyni Zvartnoc z VII n.e. Niedaleko Eczmiadzynu położona jest również katedra Zwartnoc. To posiadający ogromną wartość architektoniczną, choć aktualnie w ruinie, kompleks budynków wzniesio­nych w połowie VII w. Składał się on ze świątyni św. Grzegorza (zwanej także po prostu Zwartnoc) i pałacu katolikosa Ner­sesa III, zwanego Budowniczym. Świąty­nia Zwartnoc, wybudowana, jako główna ormiańska katedra w latach 641-661, miała przyćmić swoją potęgą katedrę w Eczmiadzynie. Zgodnie z przekazami, Zwartnoc leżała już w gruzach w X w. Niestety przekaz nie podaje przyczyny zniszczenia budynku, najprawdopodobniej jednak było to trzęsienie ziemi w 930 r. Niemniej, nawet w ruinie Zwartnoc robi imponujące wrażenie. Do dziś prze trwały jedynie dolne części murów oraz poszczególnych elementów świątyni, istnieją jednak różne teorie i wyobrażenia jak świątynia mogła wyglądać zaraz po wybudowaniu. Wizyta w fabryce brandy – degustacja. Kolacja w restauracji z kameralnym koncertem. Spacer wieczorny od budynku opery do Palcu Rewolucji.



  • Erywań
  • Erywań widoki
  • Erywań widoki
  • Szyszki
  • Muzeum Matenedaran
  • W muzeum
  • Zbiory muzeum
  • Zbiory muzeum
  • Stare księgi
  • Stare księgi
  • Stare księgi
  • Stare księgi
  • Stare księgi
  • Stare księgi
  • Naturalne kolory
  • Naturalne kolory
  • Ulice
  • Pomnik Ludobójstwa Ormian
  • Pomnik Ludobójstwa Ormian
  • Pomnik Ludobójstwa Ormian
  • Pomnik Ludobójstwa Ormian
  • Gołąb pokoju
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Muzeum
  • Fabryka brendy
  • Wewnątrz
  • Moja beczka
  • Stara beczka
  • Byłem tu
  • Magazyn
  • Na luzie
  • Mapa
  • Degustacja
  • Degustacja
  • Degustacja
  • Lunch
  • Owoce na wejściu
  • W lokalu
  • Echmiadzin
  • Echmiadzin
  • Wewnątrz
  • Wewnątrz
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Chrzest
  • Młodzi
  • Młodzi
  • Kościół św.  Hripsime
  • Kościół św.  Hripsime
  • Kościół św.  Hripsime
  • Kościół św.  Hripsime
  • Kościół św.  Hripsime
  • Świątynia Zvartnoc
  • Świątynia Zvartnoc
  • Zdobienia
  • Zdobienia
  • Nowe i stare
  • Zdobienia
  • Świątynia Zvartnoc
  • Świątynia Zvartnoc i my
  • Wejście
  • Kolacja
  • Kolacja
  • Kapela
  • Fontanna
  • Fontanna
  • Fontanna
  • Gitara
  • Fortepian
  • Wieczór w Erywaniu

12.09.2013.

Spacer po bazarze Gum, na którym można kupić: owoce, warzywa i lokalne przyprawy. Dalej jedziemy do Erebuni to dzielnica Erewanu, aby zwiedzić muzeum i twierdzę Erebuni, która pamięta czasy królestwa Urartu, jednego z największych i najważniejszych ośrodków starożytnego Wschodu. Urartu podbiło Kotlinę Araratską - ogromne terytorium, sięgające na północ aż do jeziora Sewan. Ta urodzajna kraina odgrywała wielką rolę w politycznym oraz ekonomicznym życiu mieszkańców Uraratu. Rozwijało się tam budownictwo: Wynoszono nie tylko małe fortece (takie jak Aragac) albo ufortyfikowane miasta, ale także inżynierskie instalacje hydrau­liczne służące do nawadniania pól. Wśród najstarszych i największych miast było Erebuni, usytuowane na wzgórzu Arinberd, na południowo-wschodnim krań­cu dzisiejszego Erewanu. Przedmieścia były usytuowane u stóp pra­wie 65-metrowego wzgórza zwieńczonego cytadelą. Lokalizacja cyta­deli pozwalała na obserwację samego mia­sta, ale również Kotliny Ararackiej. Dziedziniec połączony był ze świątynią Susi, poświęconą bogu luszba. Następcy króla Argisztiego kon­tynuowali prace budowlane w celu udo­skonalenia cytadeli, świątynia Su­si została zmieniona w świątynię kultu ognia, a kolejną świątynię tego kultu wy­budowano w północno-wschodnim ro­gu dziedzińca. Wycieczka do wsi Garni. Kompleks świątynny Garni usytuowany jest w wiosce o tej samej nazwie, w rejonie Abowian. Zabudowa Garni zawiera jednocześnie elementy hellenistych i nawiązujące do tradycji budowlanej Ormian. Artystyczna wartość i wyjątkowość zabytku zalicza Garni do wybitnych dzieł architektury światowej.   Budowla zlokalizowana jest w malowniczym górskim rejonie i oferuje wspaniały widok na poszarpany i urwisty wąwóz rzeki Azat, na sady, pola i górskie stoki pokryte dywanami różnokolorowej trawy. Garni było letnią rezydencją króli a także miejscem, gdzie stacjonowali żołnierze. Kościół w Garni, pochodzący z XI lub XII w., położony jest 10 min od komplek­su świątynnego, przy brukowanej drodze prowadzącej do przepięknego wąwozu Garni. Kościółek jest niewielki i przeszedł ostatnio doskonałą renowację. W dawnych czasach nazywany był Ajriwank, natomiast w XIII w. przemianowano go na Gegard - Monaster Włócz­ni, ponieważ rzekomo przechowywano w nim Świętą Włócznię, (gegard), którą zraniony był Chrystus wiszący na krzyżu. Kaplica św. Grzegorza Oświeciciela, wybudowana przed 1177 r., stoi wysoko nad drogą, 100 m od głównego wejścia do kompleksu. Jest częściowo wykuta w masywnej skale, jej układ był najpraw­dopodobniej w dużym stopniu zdeter­minowany przez kształt jaskini, która tam istniała. Główne obiekty Gegard zajmują środkową część klasztornego dziedziń­ca, otoczonego z trzech stron ścianami i wieżami, natomiast zamkniętego od czwartej stromym urwiskiem. Katedra główna wzniesiona w 1215 r. na zewnętrznym prostokątnym planie z przykrytym kopułą wnętrzem dwukondygnacyjnymi dobudówkami w narożnikach centralnego skrzyżowania jest typowa dla okresu X-XIV w. Na zachód od głównej świątyni znaj­duje się, przyłączona do skały, zakrystia, wybudowana w okresie pomiędzy 1215 - 1225 r. Grobowiec Proszianów oraz drugi kościół w skale, usytuowa­ny na wschód od Awazanu, wykonane były w 1283 r. Kościół Matki Bożej ma plan krzyża z kopułą pośrodku oraz dołączonymi trzema małymi aneksami.  Zwiedzanie wytwórni dywanów. Kolacja z koncertem muzyki ludowej.

 
  • Muzeum Sergieja Parajonowa
  • Muzeum Sergieja Parajonowa
  • Muzeum Sergieja Parajonowa
  • Muzeum Sergieja Parajonowa
  • Muzeum Sergieja Parajonowa
  • To ja
  • Stadion
  • Twierdza Erebuni   wejście
  • Mapa
  • Miasto Erywań z twierdzy
  • Miasto Erywań
  • Miasto Erywań
  • Miasto Erywań
  • Mury
  • Świątynia
  • Malowidła
  • Malowidła
  • Plan twierdzy
  • Obiekty mieszkalne
  • Belki
  • Mieszkania
  • Na Świątyni Boga Ognia
  • Fabryka dywanów
  • Tkamy
  • Poszli stąd...
  • Wzory dywanów
  • Wzory dywanów
  • Wzory dywanów
  • Kolory dywanów
  • Wirówka
  • Pranie dywanów
  • Bazar
  • Bazar
  • Bazar
  • Bazar
  • Bazar
  • Wyrób chleba
  • Wyrób chleba
  • Wyrób chleba
  • Wyrób chleba
  • Chleb
  • Świątynia Pogańska - Garni
  • Świątynia Pogańska - Garni
  • Świątynia Pogańska - Garni
  • Zdobienia świątyni
  • Zdobienia świątyni
  • Zdobienia świątyni
  • Zdobienia świątyni
  • Zdobienia świątyni
  • Ruiny kościoła
  • Ruiny kościoła
  • Ruiny kościoła
  • Ja i góry
  • Widoki
  • Monaster Geghard
  • Monaster Geghard
  • Narteks
  • Narteks
  • Kościół Matki Bożej
  • Kościół Matki Bożej
  • Obiekty na zewnątrz
  • Obiekty na zewnątrz
  • Zdobienia
  • Wykute w stale
  • Monaster Geghard
  • Nad Monastyrem
  • Zdobienia
  • Grobowiec Prozianow
  • Monastyr i ja
  • Kolacja
  • Głowne danie
  • I po nas
13.09.2013.

Transfer na lotnisko. Wylot do Polski. Koniec przygody w Armenii.

Zaloguj się, aby skomentować tę podróż

Komentarze

  1. iwonka55h
    iwonka55h (26.10.2013 23:33) +1 + -
    Tadek, popraw nazwę jeziora sevan na jezioro Sewan w pierwszym punkcie podróży to lokalizacja powinna się poprawić na mapce.
  2. snickers1958
    snickers1958 (22.10.2013 12:05) 0 + -
    Dziękuje za nie codzienna wycieczkę i serdecznie pozdrawiam.
  3. kahlan77
    kahlan77 (15.10.2013 16:14) +1 + -
    Ciekawe miejsce,bardzo mi się podobało :),pozdrawiam.
  4. adaola
    adaola (30.09.2013 21:57) 0 + -
    Interesująca podróż. Wrócę jutro. Pozdrawiam:)
  5. cairos
    cairos (20.09.2013 10:26) +1 + -
    Zapowiada się interesująca galeria, Zabiorę się za nią jak skończę irańską opowieść Ireny.
  6. hooltayka
    hooltayka (15.09.2013 18:51) +5 + -
    Bardzo ciekawa podróż.
    Pozdrawiam-)
turysta1310

turysta1310

Tadeusz Walkowicz
Punkty: 181061