Ajax Loader Ładuję ...

7 +
2015-10-01

Podróż Portugalia 2015 - Minho i Tras-os-Montes

Opisywane miejsca: Bom Jesus do Monte, Santiago de Compostela, Bragança (235 km)
Typ: Album z opisami

Sanktuarium Bom Jesus do Monte, położone w pobliżu Bragi, w historycznym regionie Minho jest jednym z najbardziej majestatycznych obiektów sakralnych w Europie. W miejscu, na którym się wznosi, już w roku 1373 stała niewielka kaplica poświęcona Świętemu Krzyżowi. W roku 1430 arcybiskup Fernando da Guerra (ok. 1390-1467) skupił kilka okolicznych kościołów oraz Pustelnię p.w. Świętego Krzyża (Ermida de Santa Cruz) w jedną parafię Tenões, na terenie której leży i dzisiejsze sanktuarium. W roku 1522 ksiądz João da Guarda zbudował w miejscu dzisiejszego sanktuarium kamienny kościół, z którego do dziś zachowały się jedynie nieliczne fragmenty wyposażenia. 

W 1629 roku został zbudowany kościół pielgrzymkowy poświęcony Dobremu Jezusowi (Bom Jesus). Obecne Sanktuarium zaczęto budować w 1722 roku, pod patronatem arcybiskupa Bragi, Rodrigo de Moura Telesa. Barokowy kościół wzniesiono około 1725 roku według projektu architekta Manuela Pinto Vilalobosa (?-1734). 

Około roku 1781, arcybiskup Gaspar de Bragança (1716-1789) podjął decyzję o uzupełnieniu zespołu sanktuarium trzecim segmentem monumentalnych schodów, poświęconym Trzem Cnotom - Wierze, Nadziei i Miłości. Stary kościół został rozebrany, a na jego miejscu zbudowano nową neoklasyczną świątynię, zaprojektowaną przez miejscowego architekta Carlosa Luísa Ferreirę da Cruz Amarante (1748-1815). 

Sanktuarium, które jest założeniem pielgrzymkowym, jak i wielką atrakcją turystyczną, w soboty i niedziele przyciąga tłumy.

  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte
  • Bom Jesus do Monte

Po wizycie w sanktuarium Bom Jesus do Monte w północnej Portugalii postanowiliśmy odwiedzić także słynne sanktuarium św. Jakuba w Santiago de Compostela w sąsiedniej Hiszpanii. Zdecydowaliśmy się na podróż do granicznej miejscowości Valença do Minho lokalnymi drogami, wiodącymi przez urokliwe, pięknie położone senne wioski i miasteczka. Dopiero tuż przed granicą wjechaliśmy na autostradę, którą kontynuowaliśmy podróż do Vigo, po minięciu którego odbiliśmy znów na lokalną drogę. W miarę zbiżania się do celu podróży coraz częściej widywało się pieszych pielgrzymów, zmierzających do Santiago samotnie, bądź w małych grupkach. 

To położone na zachodnim pogórzu Gór Kantabryjskich miasto jest miejscem spoczynku św. Jakuba Starszego, jednego z dwunastu apostołów, uczniów Jezusa Chrystusa. Leży w regionie Galicja, który od X wieku p.n.e. był zasiedlany przez plemiona celtyckie (Galaicos). W II-I wieku p.n.e. ziemie te zostały podbite przez Rzymian, a po upadku Cesarstwa w V wieku dostały się pod panowanie germańskich Swebów. W latach 585-711 Galicja wchodziła w skład królestwa Wizygotów, zaś w latach 711-739 była pod władzą Maurów. 

Odkrycie w roku 813 grobu, uznanego za miejsce pochówku św. Jakuba Apostoła, dało początek słynnym pielgrzymkom z całej Europy. Od imienia Apostoła (Sant Iacobu, Sant Iago lub San Tiago) pochodzi też nazwa miasta, które rozwinęło się wokół sanktuarium, zbudowanego w IX wieku przez króla Asturii Alfonsa II Cnotliwego (?-842). W IX wieku utworzono tu biskupstwo, a w latach 910-914 Santiago było stolicą samodzielnego królestwa. W następnym stuleciu miasto kilkakrotnie doświadczało najazdów Wikingów, a biskup Sisenand II nakazał budowę murów obronnych. 

W roku 997 Santiago zostało zdobyte i częściowo zniszczone przez wojskowego dowódcę Kalifatu Kordowy Abu Aamira Muhammada Ibn Abdullaha Ibn Abi Aamira (ok. 938-1002), znanego w Europie jako Almanzor. Po rekonkwiście miasto stało się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych świata chrześcijańskiego - obok Rzymu i Jerozolimy - do którego wyruszali ludzie wszystkich stanów. Pielgrzymka do grobu Apostoła bywała też traktowana jako element ekspiacji, czy to zadany sobie samodzielnie, czy to nakazany wyrokiem sądowym. Na szlakach do Santiago de Compostela, zwanych Drogą św. Jakuba (Camino de Santiago), znajdują się do dziś liczne schroniska, prowadzone głównie przez bractwa pątnicze. Przed katedrą w Santiago de Compostela kupić można pamiątkę i zarazem znak rozpoznawczy celu podróży - muszlę pielgrzymią, będącą symbolem św. Jakuba. Pierwotnie, po muszlę taką udawano się na pobliskie wybrzeże, skąd była zabierana jako dowód i pamiątka pielgrzymki. Obecnie muszla stanowi raczej znak rozpoznawczy pielgrzymów w drodze do Santiago. 

W roku 1120 Santiago stało się siedzibą arcybiskupstwa, a pierwszym pełniącym tę godność był biskup Diego Gelmírez lub Xelmírez (ok. 1069 - ok. 1149). W roku 1161 dla ochrony pielgrzymów powstał zakon rycerski Santiago de Compostela. W roku 1501 w Santiago założono uniwersytet, a miasto stało się głównym ośrodkiem kulturalnym Galicji. Miasto zostało zdobyte i splądrowane przez Francuzów podczas wojen napoleońskich. 

W 1936 roku ludność Galicji w referendum opowiedziała się za autonomią, której jednak nie wprowadzono z powodu wybuchu hiszpańskiej wojny domowej. Stała sie ona faktem dopiero w 1981 roku i od tego czasu region posiada własny parlament i rząd. 

24 lipca 2013 roku w Santiago de Compostela doszło do tragicznej katastrofy pociągu pasażerskiego jadącego z Madrytu do Ferrol. Zginęło wówczas 79 osób, a 178 zostało rannych. 

Od roku 1985 roku zabytkowy zespół starego miasta w Santiago de Compostela jest wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego UNESCO.

  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela
  • Santiago de Compostela

Bragança jest stolicą regionu Trás-os-Montes w północno-wschodniej Portugalii. Leży ok. 20 km od granicy z Hiszpanią i liczy ok. 35 tys. mieszkańców. Miasto jest siedzibą uniwersytetu, ośrodkiem rolniczym i regionalnym centrum przemysłu włókienniczego. Od niepamiętnych czasów słynie też z ceramiki. Badania archeologiczne wykazały, że najstarsze osiedla ludzkie w okolicach dzisiejszego miasta pochodzą z epoki paleolitu. W czasach poprzedzających epokę rzymską obszar ten był zasiedlony przez plemiona celtyckie, wśród których dominującą grupą etniczną byli Luzytanie. W czasach kolonizacji rzymskiej tereny te wchodziły w skład prowincji Gallaecia (znanej też jako Hispania Gallaecia). Wzmianki o osadzie o nazwie Vergancia lub Bregancia pojawiają się jednak później - w VI i VII wieku, w czasach rządów Swebów i Wizygotów. Panowanie Maurów nie pozostawiło wielu śladów, a region był jednym z pierwszych, włączonych do Królestwa Asturii w ramach rekonkwisty. 

Początki średniowiecznej Bragançy datują się na przełom X i XI wieku i prawdopodobnie wiążą się z istnieniem ufortyfikowanego obozu wojskowego, choć dowody archeologiczne na to są wciąż odkrywane. Strategiczne znaczenie Bragançy wynikało z jej położenia i zostało umocniony po tym, gdy w roku 1187 osada otrzymała specjalny foral (edykt królewski) od króla Sancho I (1154-1212), gdy rodzina Bragança zaczęła wznosić feudalny zamek. Foral został odnowiony w roku 1253 przez Alfonsa III (1210-1279), a później w roku 1514 przez Manuela I (1469-1521). Bragança była pierwszą osadą w regionie Trás-os-Montes, która uzyskała status miasta i przywileje gospodarcze od kolejnych monarchów m.in. prawo organizowania targów. W XIV wieku wojny z Kastylią doprowadziły do zniszczenia umocnień granicznych i zajęcia miasta Bragança przez wojska kastylijskie. Działania wojenne spustoszyły region, skutkiem czego był brak żywności, epidemie, wysoka śmiertelność i w efekcie - wyludnienie. W roku 1386 król Jan I Dobry (1358-1433) udał się do Bragançy, aby ukrócić wpływy kastylijskie. Odebrał on tytuły stronnikowi Kastylii Alfonsowi Pimentalowi, a 1. księciem Bragançy uczynił swego nieślubnego syna Alfonsa (1377-1461) polecając mu umocnienie zamku i granic. Następnie przez małżeństwo Alfonsa z Beatrycze de Alvim (1380-1415), córką swego generała Nuno Álvaresa Pereiry (1360-1431), związał ściślej ten przygraniczny region z koroną portugalską. 

W 1442 roku król Alfons V Afrykańczyk (1432-1481) ustanowił księstwo Bragançy księstwem dziedzicznym. 2. książę Bragançy, Ferdynand (1403-1478) rozszerzył swoje terytorium, włączając do niego ziemie swego zmarłego brata Alfonsa (1400-1460), markiza Valençy. Ferdynand de Bragança wspierał króla Alfonsa V w jego kampaniach afrykańskich. Został on gubernatorem Ceuty i pełnił funkcję regenta, gdy król przebywał w Afryce Północnej. Później ród Bragança popadł w niełaskę z racji spisków i intryg dworskich. Do łask przywrócił ich w roku 1496 król Manuel I, jednakże zażądał on za to wydalenia z miasta tych Żydów, którzy nie chcieli dokonać konwersji na chrześcijaństwo. 

Po wygaśnięciu dynastii Aviz i 60-letnim okresie rządów hiszpańskich, królem w 1640 roku został Jan IV (1604-1656) z dynastii Bragança. Dynastia ta panowała w Portugalii do końca monarchii tzn, do 1910 roku. W latach 1822-1889 przedstawiciele dynastii zasiadali także na brazylijskim tronie cesarskim. Od upadku monarchii Fundação da Casa de Bragança zarządza dawnym majątkiem królewskim.

  • W drodze do Bragançy
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança
  • Bragança

Zaloguj się, aby skomentować tę podróż

Komentarze

  1. lmichorowski
    lmichorowski (02.12.2015 21:22) +2 + -
    Zdecydowanie warto...
  2. pt.janicki
    pt.janicki (02.12.2015 21:06) +2 + -
    ...na pewno warto pokonać te kilometry, żeby na koniec Europy się dostać!...
  3. lmichorowski
    lmichorowski (23.11.2015 16:54) +2 + -
    W 100% zgadzam się z Tobą, ale czasami lubię wytknąć nos i poza nasz szacowny kontynent. A Portugalię zdecydowanie polecam. Pozdrawiam.:)
  4. przedpole
    przedpole (23.11.2015 15:58) +3 + -
    Im więcej wyjeżdżam poza Europę, tym bardziej doceniam bogactwo kulturowe naszego kontynentu. Twoja galeria jest najlepszym dowodem na to. Pozdrawiam
lmichorowski

lmichorowski

Leszek Michorowski
Punkty: 506827