Ajax Loader Ładuję ...

12 +
2012-02-24

Podróż Andora

Opisywane miejsca: Carcassonne, Andora la Vella (76 km)
Typ: Plan podróży

3. września 2010 r.

Przed nami trudna górska jazda. Wybieramy drogę główną, co wydłuża nam dystans do ok. 220 km. W zamian za to ponad 100 km jedziemy autostradami. Początkowo droga wiedzie na północny zachód w kierunku Tuluzy. Potem ostro skręcamy na południe. Po czterdziestu kilometrach autostrada kończy się i wjeżdzamy na górską krętą drogę. Wspinamy się coraz wyżej. Drzewa ustępują miejsca niskiej kosodrzewinie i porostom. Droga wije się malowniczo po zboczach. Góry budzą respekt mimo, że tylko od czasu do czasu odsłaniają nagie skały. W niczym nie przypominają tych znad Morza Śródziemnego, chociaż i tam i tu, to te same Pireneje. Droga jest dosyć szeroka, ale kierowcy karnie jadą w kolumnie.

Niespodziewanie przed nami pojawia się punkt graniczny. Celnicy nie są nami zainteresowani. Ich uwaga skupiona jest na przeciwnym kierunku.

Jesteśmy w Andorze. Od tego punktu zjeżdżamy w dół. W oczy rzuca nam się odmienny od francuskiego charakter zabudowy. Stojące wzdłuż drogi duże i ciężkie budynki w większości wykończone zostały kamienną elewacją w kolorze brunatnym.

Andora, mimo, że należy do najmniejszych państw w Europie nie jest miastem-państwem. Zjeżdzając w doliny mijamy małe miasteczka, by na koniec dotrzeć do celu naszej podróży - stolicy państwa - Andorra la Vella   

  • Autostradą jedziemy po płaskim terenie.
  • Miejscami droga wykuta jest w skale.
  • Koniec autostrady zapowiada wysokie góry
  • Jeszcze łagodnie ale już z ograniczeniami.
  • Cały czas pod górę
  • Do chmur już niedaleko
  • Granica Państwa Andora
  • Charakterystyczna zabudowa 1
  • Charakterystyczna zabudowa 2
  • Droga wije się malowniczo.
  • W dolinach rozłożyły się małe miasteczka.
  • U podnóża gór.

Z trudem odnajdujemy swój hotel. Zenith - Diplomatic. Zatrzymujemy się na podjeździe. Obsługa w recepcji nie jest specjalnie zainteresowana gośćmi. Pokój przestronny i komfortowo wyposażony. Jednak czujemy się w nim jak w popielniczcie. Zmieniamy na inny. Drugi bez zastrzeżeń.

Problemem jest zaparkowanie samochodu. Parking hotelowy - 15 EU za noc. Trochę drogo. Na innych wjazd zagradzają szlabany. Obsługi nie widać. Zabieramy bagaże, a samochód "na bezczelnego" zostawiamy na podjeździe przed recepcją. Niegrzecznie. To prawda ! Ale zirytowała nas pełna nonszalancji postawa pracownika obsługi.

Wychodzimy na spacer uprzednio pytając w recepcji, co można obejrzeć i zwiedzić w Andorze. Recepcjonista zakreśla nam na mapce główny pasaż handlowy miasta. Widocznie nastawiają się tu raczej na "turystykę handlową".

Po zmroku ulice są oświetlone, a jaskrawe neony i witryny sklepowe przykuwają wzrok spacerujących. Poza główną ulicą ruch jest raczej mały. Różnej maści restauracje próbują zwabić klientów. W wielu z nich Menu przygotowano w dwóch językach. Ten drugi to rosyjski. 

Z daleka dostrzegamy jasno oświetloną kamienicę, przypominająca swoim kształtem dom towarowy. Okazuje się, że to trzypiętrowa restauracja. Długa kolejka oczekujących na wejście obiecuje dobre i niezbyt drogie jedzenie. Po raz kolejny sprawdza się teoria żony, że najlepsze są te restauracje, w których jest najwięcej klientów. I tym razem przeczucie nas nie zawodzi. Po kolacji wracamy do hotelu z nadzieją na kolejne wrażenia dnia następnego.

4. września 2010 r.

W świetle dziennym tym co od razu rzuca się w oczy, to otaczające miasto ze wszystkich stron wysokie góry. Za ostatnimi budynkami zbocza pną się ostro ku górze.

Schodząc na śniadanie w napięciu spoglądamy przez okno przy recepcji na podjazd hotelowy. Ale jest ! Stoi ! Nawet nie założono blokad na koła. Dlatego po śniadaniu szybko zwalniamy pokój, znajdujemy ogólnodostępny parking i już całkiem spokojnie udajemy się na dalsze oglądanie miasta oraz "jego osobliwości". Z perspektywy czasu pozostawienie samochodu na podjeździe hotelowym było z naszej strony głupie i lekkomyślne. Na nasze szczęście obsługa recepcji była na tyle leniwa, że nie wezwała policji. Jedyny pozytywny aspekt to fakt, że samochód miał hiszpańską rejestrację. Dzięki temu wstyd nie nabrał międzynarodowego charakteru.

Spacerując po ulicach Andorra la Vella nie sposób nie odwiedzić kilku sklepów. Są tu obecne chyba wszystkie marki świata. Każdy znajdzie coś dla siebie. A ceny o 10 - 20 % niższe niż w Polsce. W jednym ze sklepów sprzedawca, młody chłopak, wita nas po rosyjsku. Trochę jest rozczarowany, że nie jesteśmy rosjanami. Pytamy skąd zna język. W odpowiedzi pociera palec wskazujący o kciuk. Pieniądze motywują najbardziej.

Spacerowanie po ulicach miasta jest dosyć męczące, no ... i kosztowne. W małej restauracji zamawiamy szybki lunch, wysyłamy kartki pocztowe i wracamy do samochodu. Przed nami długa droga na Costa Brava. Ale zanim tam dotrzemy na granicy, jak "za starych dobrych czasów", mamy jeszcze spotkanie z celnikami. Kontrolują bagażnik. Sprawdzają, ile alkoholu i papierosów wywozimy. Są bardzo rozczarowani, że nic nie utargowali.  

A teraz "Do widzenia Andora. Witaj Katalonia".

CDN: Katalonia: Costa Brava

  • Nocny spacer po Andorra la Vella 1
  • Nocny spacer po Andorra la Vella 2
  • Nocny spacer po Andorra la Vella 3
  • Nocny spacer po Andorra la Vella 4
  • Zegar przepływowy
  • W Andorze wszystkim się handluje
  • Małe króliki budzą "piszczący" zachwyt przechodniów
  • I małe kocięta także.
  • Hotel Zenith Diplomatic
  • W świetle dziennym ulice prezentują się zupełnie inaczej
  • Miasto jest jednym wielkim hipermarketem
  • Sklepy i galerie tworzą jednolity pasaż handlowy
  • W Andorze obecne są wszystkie marki świata
  • Co kilkadziesiąt metrów pomniki świnek w różnych pozach 1
  • Co kilkadziesiąt metrów pomniki świnek w różnych pozach 2
  • Z każdej strony miasto otaczają wysokie zbocza 1
  • Z każdej strony miasto otaczają wysokie zbocza 2
  • W świetle dziennym restauracja już nie tak bardzo przyciąga uwagę
  • Ulica się kończy i zaczyna strome zbocze
  • Domy jakby przyklejone do zbocza
  • Trochę odmiennej architektury
  • Z górami za pan brat
  • Tam gdzie nie ma galerii handlowych są banki
  • Wyjazd znowu przez góry
  • Krętą drogą do granicy
  • Tym razem celnicy nam nie odpuścili

Zaloguj się, aby skomentować tę podróż

Komentarze

  1. wojpok
    wojpok (04.03.2012 22:48) +2 + -
    Dobry interes
  2. wojtass83
    wojtass83 (04.03.2012 21:22) +2 + -
    Ja nakupiłem Absyntu bo cena była naprawdę dobra 0,7 litra za około 6 euro a we francji poand 20 euro też za 0,7
  3. wojpok
    wojpok (04.03.2012 14:46) +2 + -
    Bo ten mały kraj nastawiony jest właśnie na handel. A służby celne - na kupujących. Ciekawy jestem, czy zakupy nadal będą się opłacać, gdy doliczy się cło.
  4. wojtass83
    wojtass83 (03.03.2012 23:44) +2 + -
    Ja w Andorze spędziłem kilka godzin i to w dodatku na zakupach nie zrobiłem ani jednego zdjęcia fajnie że ty nie zmarnowałeś czasu na zakupy tylko wybrałeś się na spacer po mieście.
  5. przedpole
    przedpole (27.02.2012 7:52) +3 + -
    Ciekawy kraj,warto wyjechać na 2407 m npm ,by go zobaczyc.Pozdrawiam
wojpok

wojpok

Wojciech Pokora
Punkty: 46127