Ocenione komentarze użytkownika lmichorowski, strona 479
Przejdź do głównej strony użytkownika lmichorowski
-
Zachód w Kraju Wschodzącego Słońca...
-
Młodości, ty nad poziomy wylatuj...
-
Tu zdjęcie sprzed 7 lat. Faktycznie, nie zmieniło się wiele: http://kolumber.pl/photos/show/152984
-
Patronem katedry jest św. Szczepan, nie Stefan. Obaj są często myleni z tej racji, że po niemiecku oba imiona pisze się, jako "Stephan". Ale w przypadku katedry wiedeńskiej chodzi o Szczepana.
-
Dziękuję za odwiedzenie Żyrardowa i plusy na zdjęcia stamtąd. Pozdrawiam.
-
Zgadzam się, że niezbyt pasuje do hanzeatyckiej architektury tallińskiej Starówki. Ale nie jest on prezentem od Katarzyny II, gdyż inicjatywa jego budowy zrodziła się w końcu XIX wieku, a więc prawie 100 lat po jej śmierci. Świątynia ta miała zastąpić zbyt mały sobór Przemienienia Pańskiego (być może on był owym prezentem Katarzyny II). Inicjatorami budowy obecnego soboru byli ówczesny gubernator estoński Siergiej Władimirowicz Szachowskoj (1852-1894) oraz proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Tallinnie ks. K. Tizik. W roku 1887 Świątobliwy Synod Rządzący (Святейший Правительствующий Синод) - organ kierowniczy Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, zatwierdził plan budowy nowego soboru w mieście i przekazał na ten cel 60 tys. rubli. Gubernator estoński uznał jednak tę sumę za niewystarczającą i za zgodą cara Aleksandra III (1845-1894) rozpoczął ogólnorosyjską zbiórkę funduszy na budowę. Autorem projektu budynku był Michaił Timofiejewicz Preobrażeński (1854-1930). 30 sierpnia 1895 roku arcybiskup ryski i mitawski Arseniusz (Aleksander Dmitrijewicz Briancew; 1839-1914) poświęcił miejsce budowy, dwa lata później rozpoczęto wylewanie fundamentów; 30 sierpnia 1895 roku poświęcony został kamień węgielny. W 1899 roku do wnętrza budowanej cerkwi wstawiony został ikonostas. W marcu 1900 roku ukończono prace nad wystrojem wnętrza i 30 kwietnia 1900 biskup ryski i mitawski Agatangel (Aleksander Ławrentjewicz Prieobrażenski; 1854-1928), w asyście protoprezbitera Jana Kronsztadzkiego (Iwana Iljicza Siergijewa; 1829-1908) poświęcił gotową świątynię.
-
Może i lepiej, bo mogłoby się okazać, że są jak grzyby - wszystkie jadalne, ale niektóre tylko raz...
-
Myślę, że może się przydać - bo pewnie nie każdy to wie (podobnie jak ja nie wiedziałem).
-
Dziękuję, nie wiedziałem tego.
-
Dziękuję!
-
Zachód w Kraju Wschodzącego Słońca...
-
Młodości, ty nad poziomy wylatuj...
-
Tu zdjęcie sprzed 7 lat. Faktycznie, nie zmieniło się wiele: http://kolumber.pl/photos/show/152984
-
Patronem katedry jest św. Szczepan, nie Stefan. Obaj są często myleni z tej racji, że po niemiecku oba imiona pisze się, jako "Stephan". Ale w przypadku katedry wiedeńskiej chodzi o Szczepana.
-
Dziękuję za odwiedzenie Żyrardowa i plusy na zdjęcia stamtąd. Pozdrawiam.
-
Zgadzam się, że niezbyt pasuje do hanzeatyckiej architektury tallińskiej Starówki. Ale nie jest on prezentem od Katarzyny II, gdyż inicjatywa jego budowy zrodziła się w końcu XIX wieku, a więc prawie 100 lat po jej śmierci. Świątynia ta miała zastąpić zbyt mały sobór Przemienienia Pańskiego (być może on był owym prezentem Katarzyny II). Inicjatorami budowy obecnego soboru byli ówczesny gubernator estoński Siergiej Władimirowicz Szachowskoj (1852-1894) oraz proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Tallinnie ks. K. Tizik. W roku 1887 Świątobliwy Synod Rządzący (Святейший Правительствующий Синод) - organ kierowniczy Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, zatwierdził plan budowy nowego soboru w mieście i przekazał na ten cel 60 tys. rubli. Gubernator estoński uznał jednak tę sumę za niewystarczającą i za zgodą cara Aleksandra III (1845-1894) rozpoczął ogólnorosyjską zbiórkę funduszy na budowę. Autorem projektu budynku był Michaił Timofiejewicz Preobrażeński (1854-1930). 30 sierpnia 1895 roku arcybiskup ryski i mitawski Arseniusz (Aleksander Dmitrijewicz Briancew; 1839-1914) poświęcił miejsce budowy, dwa lata później rozpoczęto wylewanie fundamentów; 30 sierpnia 1895 roku poświęcony został kamień węgielny. W 1899 roku do wnętrza budowanej cerkwi wstawiony został ikonostas. W marcu 1900 roku ukończono prace nad wystrojem wnętrza i 30 kwietnia 1900 biskup ryski i mitawski Agatangel (Aleksander Ławrentjewicz Prieobrażenski; 1854-1928), w asyście protoprezbitera Jana Kronsztadzkiego (Iwana Iljicza Siergijewa; 1829-1908) poświęcił gotową świątynię.
-
Może i lepiej, bo mogłoby się okazać, że są jak grzyby - wszystkie jadalne, ale niektóre tylko raz...
-
Myślę, że może się przydać - bo pewnie nie każdy to wie (podobnie jak ja nie wiedziałem).
-
Dziękuję, nie wiedziałem tego.
-
Dziękuję!