Ocenione komentarze użytkownika pt.janicki, strona 3931

Przejdź do głównej strony użytkownika pt.janicki

  1. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:25)
    ...no i dylemat: architektura, czy Esmeralda...
  2. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:19)
    ...czy ma się kojarzyć ze ślepą sprawiedliwością?
  3. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:17)
    ...też potrzebny na lekcję?
  4. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:17)
    ...to Sankt Petersburg mu nie wystarczył?
  5. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:14)
    ...jak nie ma pary, to używać nie idzie...
  6. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:13)
    ...ale rogi pojawiają się na wielu...
  7. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:12)
    ...dobrze, że Ty i azulejos ocaleliście!
  8. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:10)
    ...trzeba iść w lewo?
  9. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:09)
    ...a te niejadalne pomarańcze gdzie kończą?
  10. pt.janicki
    pt.janicki (14.08.2011 16:08)
    ...pewnie o uliczce w Sewilli, wzorem Barcelony,

    "Uliczkę znam w Barcelonie
    Pachnącą kwiatem jabłoni
    Bardzo lubię chodzić po niej
    Gdy już mnie znuży śródmieścia gwar

    Tam kroki własne me słyszę
    I wiatr, jak liśćmi kołysze
    Zresztą nic nie mąci ciszy
    Uliczki mojej, w tem tkwi jej czar

    Boże, jakie dawne to czasy
    Kiedym tu codziennie przychodziła
    By się spotkać w tajemnicy
    Gdzieś za rogiem tej ulicy
    Z pierwszym panem moim snów
    Tylko jabłoń to widziała
    Ilem się nacałowała
    Nie żałując czułych słów

    Bo kochałam jak już nigdy potem
    Z całej duszy i całą serca mocą
    Radością wiosny i młodych lat polotem
    Lecz niestety wszystko ma kres

    Dziś przychodzę po wspomnienia dawne
    Pod tę jabłoń, co szumem swym mówi
    Że przeżyłam w jej cieniu
    Chwil wiele tak pięknych
    Że teraz nie szkoda łez

    Już dziś ta myśl mnie nie smuci
    Że mnie mój miły porzucił
    Lecz ciągle marzę, że wróci
    Odwiedzić kiedyś ten cichy kąt
    Bo dziś we wczoraj się zmienia
    Gdy tylko go opromienia
    Chwila słodkiego marzenia
    I tyle wspomnień zabranych stąd

    …by się spotkać w tajemnicy
    gdzieś za rogiem tej ulicy
    z pierwszym panem moich snów
    tylko jabłoń to widziała
    ilem się nacałowała
    nie żałując czułych słów. "

    też jest jakaś piosenka...

    (to wersja Ordonówny - wersję Łazuki z Mundialu w 1982 roku sobie daruję)