Ocenione komentarze użytkownika pt.janicki, strona 2782

...i oryginalnym!...

"Pewnego razu rozstać się przyszło
Na jakimś dworcu, może nad Wisłą
Komuś, kto w życiu widział już wszystko
Z własną walizką
Zjechali razem chyba pół świata
Siekły ich mrozy, grzały ich lata
On na walizce rany wciąż łatał
Za łatą łata
Nosił w niej rady jeszcze od matki
Były tam wiersze i polne kwiatki
Lecz nie pojadą w swój rejs ostatni
Takie manatki
Bo przyszedł pociąg prosto do nieba
Powiedział stary: kochana przebacz
Po co mam w niebie chodzić z walizką
Tam - mają wszystko "

... :-) ...

...a z oparciem będzie trzecie?...

http://www.youtube.com/watch?v=E60tObH328c

...tak mi się skojarzyło! Przyjemnie się tego słucha patrząc na walizki ... :-) ...

...też do kupienia ... :-) ... ?

...widać rozmach! No i plusem jest zadaszenie ... :-) ...

...cieszę się z Twoich, Voyager, odwiedzin Londynu!...

...patrząc na w połowie lat 70-tych na Łódź odczuwałem niepokój, można by powiedzieć egzystencjalny ... :-) ... Nieprędko się to moje nastawienie zmieniło, ale pomału dobija do stanów przedentuzjastycznych! Cieszę się, Bartku, że i Ty dostrzegasz uzasadnienie dla kierunku zmian ... :-) ... !

...z podziękowaniem, Olu, za sympatyczne pluski dla "ziemi obiecanej" i jednego z jej pałaców!...

...myślę, Ireno, że i Biedermann, podobnie jak ja, też się cieszy z Twoich odwiedzin w jego dawnym pałacu ... :-) ... !