Otrzymane komentarze dla użytkownika mapew, strona 462
Przejdź do głównej strony użytkownika mapew
-
Zwany także Koszarami Sapieżyńskimi. Powstał w latach 1731-1746 w stylu barokowym, według projektu Jana Zygmunta Deybla dla kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy. Budowla powstała w kształcie podkowy. Od strony ulicy pozostawiono niewielki dziedziniec paradny, na tyłach - wielki ogród, z którego nic już dziś nie pozostało. Pałac został zakupiony w 1818 roku przez rząd Królestwa Polskiego, a do 1820 roku został przebudowany na koszary wg projektu Wilhelma Henryka Mintera. Podczas Powstania Listopadowego pełnił funkcje koszar pułku pieszego 4. batalionu piechoty. Stąd 29 listopada 1830 roku Czwartacy przyszli z pomocą szturmującym Arsenał. W dwudziestoleciu międzywojennym w pałacu mieściła się filia szpitala wojskowego. Został zniszczony w 1944 roku przez Niemców. Po II wojnie światowej budynek odbudowano w latach1950-1955 pod okiem Marii Zachwatowiczowej. (źródło: Warszawikia).
-
To oczywiście kościół franciszkanów. Pierwszą niewielką drewnianą świątynię zakonnicy wybudowali w tym miejscu w 1646 roku. Kościółek został spalony w czasie potopu szwedzkiego. Po odbudowie w latach 1662-1663 stary kościół ustąpił miejsca kolejnemu, zachowanemu do dziś. Pierwszym projektantem był Giovanni Battista Ceroni, ale wg jego projektu zrealizowano jedynie prezbiterium i przyległe do niego pomieszczenia. Budowę na kilka lat przerwała śmieć Ceroniego. Podjętą ją ponownie w 1713 roku. Projekt został zmodyfikowany przez Karola Baya, a budową kierował Józef Fontana wraz z synem Jakubem. W latach 1746-1749 według projektu Antonia Solariego dobudowano od zachodu kaplicę Św. Trójcy, a w roku 1788 Józef Boretti dokonał przebudowy fasady. W XIX wieku zespół klasztorny przechodził zmienne koleje - mieściło się tu m.in. więzienie, sierociniec, Warszawska Akademia Duchowna, ochronka dla dzieci. Po roku 1864 kościół pełnił funkcję świątyni garnizonowej dla katolików służących w armii rosyjskiej. Franciszkanie odzyskali kościół i część zabudowań dopiero po zakończeniu I wojny światowej. W czasie ostatniej wojny i Powstania Warszawskiego kościół doznał zniszczeń, ale nie naruszyły one jego konstrukcji. Po wojnie, kościół kilkakrotnie poddawano pracom renowacyjnym i konserwatorskim.
-
Św. Ducha - paulini, św. Jacka - dominikanie.
-
Jest kościołem zakonu paulinów - znany m. innymi z tego, że stąd wyrusza coroczna Warszawska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę.
-
Rzeźba autorstwa Konstantego Hegla (1799-1876). W latach 1855-1928 stała na Rynku. Później była przenoszona w różne miejsca Warszawy. Od roku 2000 ponownie na Rynku. W roku 2008, po przeprowadzeniu prac konserwatorskich oryginał umieszczono w Muzeum Historycznym m.st. Warszawy a na Rynku zastąpiła go kopia.
-
Strona Dekerta (pierzeja północna).
-
Strona Barssa (pierzeja wschodnia Rynku)
-
Strona Dekerta (pierzeja po lewej) i Strona Barssa (pierzeja po prawej).
-
Ulica Piwna
-
+++++++
-
Zwany także Koszarami Sapieżyńskimi. Powstał w latach 1731-1746 w stylu barokowym, według projektu Jana Zygmunta Deybla dla kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy. Budowla powstała w kształcie podkowy. Od strony ulicy pozostawiono niewielki dziedziniec paradny, na tyłach - wielki ogród, z którego nic już dziś nie pozostało. Pałac został zakupiony w 1818 roku przez rząd Królestwa Polskiego, a do 1820 roku został przebudowany na koszary wg projektu Wilhelma Henryka Mintera. Podczas Powstania Listopadowego pełnił funkcje koszar pułku pieszego 4. batalionu piechoty. Stąd 29 listopada 1830 roku Czwartacy przyszli z pomocą szturmującym Arsenał. W dwudziestoleciu międzywojennym w pałacu mieściła się filia szpitala wojskowego. Został zniszczony w 1944 roku przez Niemców. Po II wojnie światowej budynek odbudowano w latach1950-1955 pod okiem Marii Zachwatowiczowej. (źródło: Warszawikia).
-
To oczywiście kościół franciszkanów. Pierwszą niewielką drewnianą świątynię zakonnicy wybudowali w tym miejscu w 1646 roku. Kościółek został spalony w czasie potopu szwedzkiego. Po odbudowie w latach 1662-1663 stary kościół ustąpił miejsca kolejnemu, zachowanemu do dziś. Pierwszym projektantem był Giovanni Battista Ceroni, ale wg jego projektu zrealizowano jedynie prezbiterium i przyległe do niego pomieszczenia. Budowę na kilka lat przerwała śmieć Ceroniego. Podjętą ją ponownie w 1713 roku. Projekt został zmodyfikowany przez Karola Baya, a budową kierował Józef Fontana wraz z synem Jakubem. W latach 1746-1749 według projektu Antonia Solariego dobudowano od zachodu kaplicę Św. Trójcy, a w roku 1788 Józef Boretti dokonał przebudowy fasady. W XIX wieku zespół klasztorny przechodził zmienne koleje - mieściło się tu m.in. więzienie, sierociniec, Warszawska Akademia Duchowna, ochronka dla dzieci. Po roku 1864 kościół pełnił funkcję świątyni garnizonowej dla katolików służących w armii rosyjskiej. Franciszkanie odzyskali kościół i część zabudowań dopiero po zakończeniu I wojny światowej. W czasie ostatniej wojny i Powstania Warszawskiego kościół doznał zniszczeń, ale nie naruszyły one jego konstrukcji. Po wojnie, kościół kilkakrotnie poddawano pracom renowacyjnym i konserwatorskim.
-
Św. Ducha - paulini, św. Jacka - dominikanie.
-
Jest kościołem zakonu paulinów - znany m. innymi z tego, że stąd wyrusza coroczna Warszawska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę.
-
Rzeźba autorstwa Konstantego Hegla (1799-1876). W latach 1855-1928 stała na Rynku. Później była przenoszona w różne miejsca Warszawy. Od roku 2000 ponownie na Rynku. W roku 2008, po przeprowadzeniu prac konserwatorskich oryginał umieszczono w Muzeum Historycznym m.st. Warszawy a na Rynku zastąpiła go kopia.
-
Strona Dekerta (pierzeja północna).
-
Strona Barssa (pierzeja wschodnia Rynku)
-
Strona Dekerta (pierzeja po lewej) i Strona Barssa (pierzeja po prawej).
-
Ulica Piwna
-
+++++++