Ładuję...

kolumber.pl


8 +
2016-11-21

Andaluzja 2016 - Sewilla

Opisywane miejsca: Sewilla
Typ: Album z opisami

"Herakles mnie zbudował. Cezar otoczył murami i wieżami. Król Święty mnie zdobył". Te trzy zdania, zwięźle podsumowujące burzliwą historię miasta, wypisano dawno temu na bramie Jerez. 

A historia Sewilli jest długa i bogata. Założoną przez Iberów prawdopodobnie w II wieku p.n.e. osadę Ispal, następnie zajętą przez Fenicję i Kartaginę, Rzymianie nazywali Hispalis. W czasie II wojny punickiej, wojska rzymskie pod dowództwem Publiusza Korneliusza Scypiona Afrykańskiego Starszego (236-183 p.n.e.) odniosły decydujące zwycięstwo w 206 roku p.n.e. nad Kartaginą w Ilipa (obecnie miasto Alcalá del Río), co spowodowało wycofanie się Kartagińczyków z południowej części Półwyspu Iberyjskiego. Przed powrotem do Rzymu, Scypion założył niedaleko Hispalis osiedle weteranów o nazwie Italica. Z Italiki pochodziło dwóch późniejszych cesarzy rzymskich - Marek Ulpiusz Trajan (53-117) i Publiusz Eliusz Hadrian (76-138). W roku 45 p.n.e. Hispalis zostało zdobyte przez Gajusza Juliusza Cezara (100-44 p.n.e.), na którego polecenie wzniesiono mury obronne i przemianowano na Colonia Iulia Romana. Po podbiciu rzymskiej prowincji Hispania Baetica przez Wandalów, póżniej panowali tu Swebowie i Wizygoci. Latem 711 roku Tariq ibn Ziyad (670-720) pokonał wizygockiego króla Roderyka w bitwie pod Guadalete, a w następnym Musa ibn Nusair i jego syn Abd al-Aziz ibn Musa zdobyli Hispalis po długim oblężeniu. Ishbiliya, bo tak najeźdźcy nazwali miasto, stało się stolicą al-Andalus - nowej prowincji damasceńskiego kalifatu Umajjadów. Po upadku tego kalifatu w 750 roku, ocalały z pogromu Umajadów, zgotowanego im przez Abbasydów w Damaszku, Abd al-Rahman I (731-788) przejął miasto bez oporu w 756 roku i w tym samym roku ogłosił się emirem Kordoby. Gdy w roku 929 Abd ar-Rahman III (889-961) utworzył kalifat Kordoby, Ishbiliya stała się stolicą kūra (okręgu). Po upadku kalifatu, Ishbilya usamodzielniła się i była stolicą jednej z taif (muzułmańskich państw) w latach 1023-1091, pod rządami dynastii Abbadytów. Nie mogła jednak sprostać naporowi prowadzących rekonkwistę władców chrześcijańskich - Ferdynanda I Wielkiego (1016/1018-1065) i jego syna Alfonsa VI Mężnego (1040-1109) i ostatni władca z dynastii Abbadytów, Muhammad ibn Abbad al-Mutamid (1040-1095) musiał uznać zwierzchnictwo i płacić trybut Kastylii. Ponieważ rekonkwista postępowała, podbijając kolejne taify, ich arabscy władcy zwrócili się o pomoc do władcy Maroka Jusufa ibn Taszfina (1009-1106) z dynastii Almorawidów. Ten pomocy udzielił, pobił Alfonsa VI w bitwie pod Sagrajas, lecz później sam podbił taify. W 1091 roku Jusuf ibn Taszfin zajął Sewillę, skazując al-Mutamida na wygnanie. Po rozpadzie imperium Almorawidów w 1149 roku miasto zostało zajęte przez Almohadów. Ich panowanie było czasem gospodarczej i kulturowej prosperity dla Ishbilyi. W tym okresie zbudowano wielki meczet z minaretem, zwanym dziś Giraldą, pałac Almohadów Al-Muwarak (w miejscu obecnego alkazaru), most pontonowy przez Gwadalkiwir, Złotą Wieżę i inne obiekty. 

W roku 1248 król Kastylii Ferdynand III Święty (1199-1252) pobił Maurów pod Sewillą i zdobył miasto po długim 15-miesięcznym oblężeniu. Za panowania syna Ferdynanda, Alfonsa X Mądrego (1228-1284), Sewilla była jedną ze stolic królestwa, obok Toledo i Murcji. 
Epidemia "czarnej śmierci" w 1348 roku, wielkie trzęsienie ziemi z 1356 roku i demograficzne i gospodarcze konsekwencje kryzysu XIV wieku były katastrofalne dla miasta. Zaostrzenie istniejących konfliktów społecznych znalazło wyraz w antyżydowskich zamieszkach w 1391 roku, inspirowanych przez antysemickie kazania Ferrana Martine'a archidiakona Eciji. Dzielnica żydowska w Sewilli, jedna z największych na Półwyspie Iberyjskim, praktycznie zniknęła z powodu pogromów i przymusowych masowych konwersji. 

W 1480 roku w Sewilli rozpoczął działalność pierwszy Trybunał Świętej Inkwizycji. Miasto było też miejscem pierwszego "auto de fe" w Hiszpanii, po którym sześć osób spłonęło żywcem na stosie w dniu 6 lutego 1481 roku. 

Rok 1492 jest ważny dla miasta. Wtedy to Krzysztof Kolumb wypłynął właśnie z pobliskiego Palos do Indii. Zdobyte w Nowym Świecie złoto, srebro, wszelkie bogactwa przechodziły przez Sewillę, która miała królewski monopol na handel z koloniami, zapewniający miastu niesamowity rozwój. Aby zarządzać działalnością handlową, Królowie Katoliccy założyli Casa de Contratación (Dom Handlowy), którego dokumenty można dziś oglądać w Głównym Archiwum Indii (Archivo General de Indias). Z instytucją tą związanych było także wielu uczonych, kartografów i żeglarzy, między innymi Amerigo Vespucci (1454-1512), Sebastiano Caboto (1477-1557), Alonzo de Santa Cruz (1505-1567) i Juan Lopez de Velasco (ok. 1530-1598). Nieco później, w 1543 roku powstała gildia kupiecka - Consulado de Mercaderes. 

Od XVI wieku, kiedy monopol na handel przełamał Kadyks, rozwój już nie był tak spektakularny, a po epidemii dżumy w 1649 roku nastąpiło powolne słabnięcie potęgi gospodarczej miasta. Dodatkowo zamulenie rzeki Gwadalkiwir w początkach XVIII wieku prawie odcięło Sewillę od morza i spowodowało przeniesienie handlu morskiego do Kadyksu w 1717 roku. 

W okresie XIX i XX wieku miasto zaczęło się uprzemysławiać, co wraz z rozwojem turystyki wydatnie poprawiło jego sytuację ekonomiczną. 

Refren starej hiszpańskiej piosenki mówi: "Quien no ha visto Sevilla, no ha visto maravilla" (Ten, kto nie widział Sewilli, nie widział cudu). I coś w tym jest. Miejscowość jest piękna podobno nawet podczas grudniowych deszczów, a w jasnym andaluzyjskim słońcu wprost olśniewająca - w tak sprzyjających warunkach mogli wieść swoje fikcyjne życie Don Juan Byrona, Carmen Bizeta i cyrulik Rossiniego.Wśród urodzonych tu rzeczywistych postaci są poeci: Gustavo Adolfo Bécquer (1836-1870) i Antonio Machado (1875-1939) oraz malarze: Diego de Velázquez (1599-1660) i Bartolomé Esteban Murillo (1617-1682) i inni artyści.

W tym fragmencie podróży zapraszam do jednej z architektonicznych perełek stolicy Andaluzji - do Alkazaru Królewskiego.

  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)

Katedra w Sewilli pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny jest największą gotycką świątynią na świecie oraz trzecią co do wielkości budowlą sakralną po Bazylice św. Piotra w Rzymie i katedrze św. Pawła w Londynie. W 1987 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO wraz z leżącym obok niej Alkazarem. Usytuowana jest w ścisłym centrum miasta.

Przed rokiem 1248 miejsce to było jednym z najwspanialszych meczetów Almohadów - dynastii marokańskiej kontrolującej północną Afrykę oraz Al-Andalus ze stolicą w Granadzie. Sam meczet powstał tu zaś pomiędzy 1172 a 1198 rokiem, a prace nad budowlą gotycką na bazie istniejącego budynku rozpoczęto dopiero w roku 1433. Co ciekawe, zachowała się pełna dokumentacja z listą nazwisk całej świty pracującej nad budową obiektu: architektów, cieśli, kowali, garncarzy, rzeźbiarzy a nawet dmuchaczy szkła.

Podwaliny, których architekci użyli na poczet katolickiej świątyni nie były jednak wystarczające, zatem do planu meczetu zaczęto wprowadzać zmiany. Jego dziedziniec pełnił funkcję krużganka, a minaret, czyli smukła wieża stawiana przy meczecie, został przekształcony w dzwonnicę. W całość wkomponowano przestrzenie na bazie okręgu w których urządzono kaplice, dwie zakrystie oraz kilka innych sal. Łącznie, terytorium chronione przez łańcuchy i kolumny ma prawie 23.500 m². Owe łańcuchy wokół katedry powstały w roku 1565 jako granica jurysdykcji cywilnej. Chodziło o to, by kupcy nie wchodzili na teren katedry i nie uprawiali w niej handlu.

Świątynia ma 116 metrów długości i 76 metrów szerokości z kopułą, która przekracza 40 metrów. Modyfikacji doczekała się w każdej kolejnej epoce, następującej po gotyku. Posiada aż 5 naw i pseudoabsydę, która wraz z transeptem oraz nawą główną są wyższe od pozostałych elementów konstrukcji. Pomiędzy przyporami zlokalizowano kapliczki. Łuki połączone są sklepieniem gwieździstym. Do katedry możemy wejść przez 13 portali, a na największą uwagę zasługuje ołtarz główny. Rzeźbiony przez prawie pół wieku przez Pierre’a Dancarta, przedstawia 45 scen religijnych, a pokryty jest aż 3 tonami złota przywiezionymi z Nowego Świata. Dzieło to ma 20 metrów wysokości i 18 szerokości. Ogromne organy zbudowano w roku 1901, a zastąpiły one oryginał z 1724 roku, który ucierpiał podczas katastrofy budowlanej z 1 sierpnia 1888 roku, kiedy to zawaliła się kopuła. W katedrze znajduje się także skarbiec. Najcenniejsze eksponaty to klucze do miasta Sewilli, oddane przez Żydów i Maurów Ferdynandowi Świętemu na znak poddania miasta oraz relikwiarz Alfonsa X i tzw. tablice Alfonsyńskie.

  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)

Ulice Sewilli, obsadzone są niezliczonymi drzewkami pomarańczy, roztaczających delikatny, orzeźwiający zapach. Warto zapuścić się w klimatyczne zaułki Dzielnicy Świętego Krzyża (Barrio de Santa Cruz), która wyrosła w miejscu dawnej dzielnicy żydowskiej. Z żelaznych balkonów zwisają kwiaty, biel tynków aż razi oczy, w bramach kryją się ocienione patia z sadzawkami, a plakaty wieszczą korridę. Jeśli gdzieś mamy spotkać ducha Don Juana, to właśnie tu. Ceramiczne azulejos na okolicznych budynkach zdradzają jego historię: urodził się w domu przy calle Justino de Neve, jadł i pił w pobliskiej Hostería del Laurel, a na plaza Doña Elvira, mieszkała jego narzeczona Doña Inés. Warto też pochodzić po centrum z ładnymi XIX-wiecznymi budynkami lub udać się na bulwary, ciągnące się wzdłuż brzegów Gwadalkiwiru.

Jeśli zmęczymy się spacerem w upalnym słońcu możemy odpocząć w jednej z niezliczonych kafejek lub barów tapas, racząc się pyszną kawą, ciastkami lub kieliszkiem wina

Ulice Sewilli to świat skrajnych emocji, w którym uroczystości Wielkiego Tygodnia przeplatają się z żywiołową Feria de Abril. My byliśmy w Sewilli w pełni lata, więc nie dane nam było poczuć klimatu tych słynnych fiest, ale i tak warto było pospacerować ulicami miasta...

  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)

Park Marii Luizy jest najbardziej znanym parkiem Sevilli i zielonymi płucami miasta. Znajduje się na turystycznym szlaku i jest równie często odwiedzany przez mieszkańców jak i przez przybyłych do miasta turystów. Stanowi doskonałe miejsce do spacerów i schronienie przed palącym słońcem.

Pierwotnie park był częścią ogrodów Pałacu San Thelmo i został podarowany miastu w 1893 roku przez infantkę Maríę Luisę de Borbón, księżnę de Montpensier. Park został odnowiony i przebudowany w stylu francuskim przez Jean-Claude’a Forestiera, konserwatora Lasku Bulońskiego w Paryżu z okazji organizowanej w 1929 roku Wystawy Iberoamerykańskiej. Park został oddany do użytku publicznego w kwietniu 1914 roku. Architekt zachował pierwotny zarys ogrodów i dodał elementy zaczerpnięte z parków europejskich, jak również wzory z ogrodów arabskich. Drzewostan parku jest niezwykle różnorodny, tworzą go m.in.: akacje, wiązy, niezliczone gatunki palm oraz krzewy mirtu, oleandry, laury, liczne gatunki róż i innych kwiatów. Przecinają go liczne alejki i placyki, z których każde ma własną nazwę: Avenida de Hernan Cortes, Avenida de Pizarro, Glorieta de la Concha, Glorieta de los Toreros. Miejsce urozmaicają sadzawki i oczka wodne, na przykład Staw Lotosów, z romantycznymi mostami i kładkami, udekorowanymi azulejos. Jeżeli zmęczy nas spacerowanie to można przysiąść na skrytych w zieleni ławeczkach lub zaszyć się w odludnym kącie z książką. Na skraju parku znajduje się Plaza de América, przy którym znajduje się Muzeum Archeologiczne oraz Muzeum Sztuk i Zwyczajów. Budynki zostały pobudowane jako pawilony wystawowe, a później zaadoptowane na muzea. Plaza de América upodobały sobie szczególnie gołębie, które zbierają się tam w oczekiwaniu na smakołyki rzucane im przez przechodzących. W parku można również zobaczyć kolorowe papugi, pawie królewskie, łabędzie i kaczki.

Plac Hiszpański (Plaza de España) to ogromny plac w kształcie półkola, wokół którego wznoszą się bardzo dekoracyjne pawilony wystawowe. Powstał w związku z Wystawą Iberoamerykańską, organizowaną w Sevilli w 1929 roku. Na wystawie prezentowano nowinki hiszpańskiego przemysłu i rzemiosła. Budowle wokół placu zostały zaprojektowane przez architekta Aníbala Gonzáleza i stanowią mieszankę stylów: art deco, neogotyku i neomudejar - czerpiącego swoje wzorce z architektury mauretańskiej. Jako materiał budulcowy posłużyła cegła i kamień. Budowla tworzy niezwykle dekoracyjną i barwną całość z mnóstwem kolumn i różnorodnych zdobień. Na ścianach budowli zostały zaprezentowane herby i osiągnięcia poszczególnych prowincji Hiszpanii, a wszystko na ręcznie malowanych kaflach - azulejos tak charakterystycznych dla całej Sevilli. Wnętrze półkola zajmuje plac, otoczony kanałem, nad którym przebiegają cztery mosty, reprezentujące cztery historyczne krainy Hiszpanii: Kastylię, Aragonię, León i Navarrę. Wiele detali architektonicznych wykonano również z kolorowych azulejos. W centralnej części placu tryska fontanna, przynosząca orzeźwienie w upalne dni. 

  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)

"Pisać historię, nie wspominając nawet o wodzie znaczy pozbawić ją sporej części rzeczywistości. Ludzkie historie nigdy nie są suche" - zauważa amerykański historyk Donald Worster. Istotnie, z wyjątkiem Grecji wszystkie wielkie cywilizacje powstawały w pobliżu rzek - począwszy od mezopotamskiej w widłach Eufratu i Tygrysu, przez egipską wzdłuż Nilu, po rzymską nad Tybrem. Rzadko spotyka się większe miasta bez rzeki.

Jedną z takich rzek - miejscem, w którym stykały się trzy cywilizacje, miejscem krwawych bitew toczonych przez ponad tysiąc lat, rzeką tragiczną i poetycką, okrutną a zarazem mieniącą się niebywałym pięknem - jest Gwadalkiwir, druga pod względem wielkości rzeka Półwyspu Iberyjskiego, w której wodach odbijają się dwa najpiękniejsze miasta Hiszpanii: Kordoba i Sewilla. W roku 206 przed Chrystusem Publiusz Korneliusz Scypion Afrykański Starszy zajął Półwysep Iberyjski, miażdżąc siły kartagińskie w bitwie pod Ilipą, stoczoną właśnie na brzegach Gwadalkiwiru, zwanego przez Rzymian - Baetis. Rzeka stanowiła kręgosłup przyszłej prowincji, Hiszpanii Betyckiej. Maurowie, który w VIII wieku najechali i mocno usadowili się na Półwyspie Iberyjskim nazwali rzekę Wadi al-Kabir („wielka rzeka”) i uczynili ją główną arterią komunikacyjną krainy Al-Andalus. Od tej arabskiej nazwy wywodzi się obecna nazwa rzeki.

Nad Gwadalkiwirem unosi się zapach wilgoci i mułu. Wielka rzeka powoli toczy swoje burożółte wody do Oceanu Atlantyckiego. Jest żeglowna, co ściągnęło niegdyś na miasto najazd wikingów, a dziś czyni Sewillę jedynym rzecznym portem Hiszpanii. Miłym akcentem kończącym wizytę w tym niezwykłym mieście może być rejs po jej wodach. Z pokładu statku oglądamy najważniejsze budowle, dzielnice, mosty, kajakarzy, rozkoszujemy się lekkim rzecznym wiaterkiem, który miło chłodzi ciepłe powietrze Sewilli.

  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)
  • Sewilla (Sevilla)

Zaloguj się, aby skomentować tę podróż

Komentarze

  1. snickers1958
    snickers1958 (21.01.2018 16:11) +1 + -
    Pięknie Leszku, dziękuję i pozdrawiam.
  2. hooltayka
    hooltayka (28.02.2017 12:55) +4 + -
    Pieknie pokazana Sewilla i super relacja.
    Moglam wreszcie spokojnie pospacerowac po miescie.
    Pozdrawiam...:-)
  3. iwonka55h
    iwonka55h (28.02.2017 9:24) +4 + -
    Piękne miasto i relacja. Zwiedzane rozpoczęłam jeszcze w ubiegłym roku a dokończyłam dzisiaj.
  4. lmichorowski
    lmichorowski (20.02.2017 21:39) +4 + -
    I Scypionowi i późniejszym mieszkańcom, którzy przyczynili się do rozkwitu miasta. Pozdrawiam... :)
  5. pt.janicki
    pt.janicki (16.02.2017 21:09) +3 + -
    ...trzeba być wdzięcznym Scypionowi Afrykańskiemu Starszemu za założenie Sewilli ... :-) ...
  6. pt.janicki
    pt.janicki (15.02.2017 23:55) +3 + -
    ...z miniatur widzę, że Sewilii trzymać się warto! Potwierdza to przebieg kariery Krychowiaka. Dopóki grał w tym mieście, dopóty odnosił sukcesy, a tak to wczoraj sukces PSG, obecnej swojej drużyny, czyli pokonanie w LM 4:0 Barcelony oglądał z ławki rezerwowych...
  7. archer46
    archer46 (08.12.2016 18:40) +4 + -
    Czekałem Leszku na Sewillę a okazuje się że ona czekała na mnie.Na razie Alkazar i katedra,jeszcze wrócę,pzd.
lmichorowski

lmichorowski

Leszek Michorowski
Punkty: 503296