Ładuję...

kolumber.pl


Po przetrwaniu prawdopodobnie najdłuższej zimy w moim życiu, przyszedł czas na kolejny długi, majowy weekend i na kolejną wyprawę. Tym razem wybór padł na północną część Walii, gdzie na powierzchni 2176 km2 rozciąga się największy Walijski i trzeci do wielkości park narodowy Wielkiej Brytanii zwany Snowdonią.

Tradycyjnie już do celu wyruszyliśmy z wschodem słońca, aby nie marnować cennych zwiedzaniogodzin na korki. Miejscem docelowym było miasteczko o dosyć oryginalnej nazwie Caernarfon (kərˈnɑrvən), położone na północnym zachodzie Walii nad cieśniną Menai, oddzielającą główną część kraju od wyspy Anglesey oraz rzeką Seiont. Nazwa miasta pochodzi od walijskiego „y gaer yn Arfon” co oznacza fortecę stojącą na straży wyspy Môn, czyli Anglesey.

Centralnym punktem i główną atrakcją turystyczną miasta jest dominujący nad jego panoramą zamek, będący na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Wybudowany on został przez Normanów w 1330 r. na resztkach poprzedniej struktury obronnej. osłaniany jest on z dwóch stron przez rzekę I cieśninę I jest połączony z murami miejskimi otaczającymi miasto zarówno od strony morza I lądu. Obie struktury zachowały się nad wyraz dobrze na swój wiek. W wąskich uliczkach, oraz placu przy bramie głównej zamku, skoncentrowany jest cały ruch turystyczny miasta. W promieniu 200-300 metrów znajduje się większość kawiarni, restauracji oraz pubów Caernarfonu.

  • Pogoda w trasie
  • Widok na cieśninę Menai
  • Menai podczas odpływu
  • Palace Street
  • Przystań dla jachtów,
  • Black Boy Inn
  • Mury miejskie i zamek Caernarfon
  • Mury miejskie
  • Mury miejskie
  • Kolejny wycinek murów miejskich
  • Brama na Stare Miasto
  • Zamek od strony zachodniej
  • Zamek w Caernarfon z wzgórza Twtill
  • Na dziedzińcu zamku
  • Na dziedzińcu zamku
  • Wieża Orla (z trzema wieżyczkami)
  • Wieża Orla
  • Wieża Studzienna
  • Wszędobylskie mewy
  • Widoki z zamkowej baszty
  • Widok na szczyt Moen Eilio
  • Góry Kambryjskie
  • Caernarfon
  • Caernearfon
  • Góry Kambryjskie
  • Twtill - Góry Kambryjskie
  • Uliczki miasta
  • Uliczki miasta
  • Plac przy zamku
  • Plac przy zamku
  • Panorama Caernarfon
  • Przystań podczas przypływu
  • Ex-łódka

Leżący około 30km na wschód od Caernerfon góra-cypel, swoją nazwę wziął według lokalnego podania od nazwiska pewnego wikinga, który dotarł do leżącej nieopodal osady wraz ze swoją drużyną, ze szczerą chęcią łupienia i palenia, ale nie oparł się gościnności lokalnej społeczności i niechcący się z nimi zintegrował. Podobno ciało wikinga zostało pochowane na tym wzgórzu, zaś jego syna spoczęło na lezącej na przeciwko mniejszym Little Orme.

Punktem wyjścia był nadmorski parking w leżącym u stóp góry miasteczku Llandudno, z którego rozciąga się piękny widok na górzyste wybrzeże północnej Walii i wyspę Anglesey.

Wspinaczkę zaczęliśmy od strony południowej w kierunku wschodnim, ze szczerą chęcią chęcią obejścia cypla dookoła. Niestety dochodząc do jego północnej części, pomimo pięknej słonecznej pogody, zostaliśmy zaskoczeni przez silny wiatr, przez który skróciliśmy sobie trasę przecinając górę w poprzek, zahaczając po drodze o szczyt (207 m. npm), kopalnie miedzi sięgające swoją historią epoki brązu, oraz kamieniołomy. Leniwi, nie lubiący używać nóg, też mogą doświadczyć tych atrakcji, wjeżdżając na górkę tramwajem, kolejką linową, lub też własnym samochodem.

  • Convy Mountain (Mynydd y Dref)
  • Penmaen Mawr
  • Plaża w Llandudno
  • Plaża w Llandudno
  • Plaża w Llandudno
  • Promenada w Llandudno
  • Plaża w Llandudno
  • Początek drogi na Great Orme
  • Pierwsze widoki ze szlaku
  • The Little Orme
  • The Little Orme
  • Widok na Llandudno od strony północnej
  • Molo w Llandudno
  • Widok na Llandudno od strony północnej
  • Cmentarz i kościół na górce
  • Tramwaj na szczyt
  • Tramwaj na szczyt
  • Kopalnia rudy miedzi
  • Kozły
  • Widoki ze szczytu
  • Kamieniołomy
  • Widoki ze szczytu
  • Zejście od strony południowej
  • Widok na Llandudno
  • Górki
  • Convy Sands podczas odpływu
  • Z powrotem na wysokości 0m npm.

Kilkanaście kilometrów od Caernarfon znajduje się ciekawy zamek w stylu normandzkim, lecz ukończony z „lekkim” poślizgiem do panowania Normanów, bo dopiero w 1837 r. Wybudowany został przez rodzinę Penant, za fortunę, której dorobili się na handlu cukrem i łupkiem. Koszt przedsięwzięcia to w przeliczeniu na dzisiejsze pieniądze około 49.5 mln £. Pięknie położona posiadłość otoczona jest ogromnym lasem, a dodatkowych wrażeń dodają widoki morza i gór, łatwe do zmieszczenia w jednym kadrze. Zamek można odwiedzić w ramach członkostwa w National Trust bez dodatkowych opłat.

Ciekawostką jest, że w w 2002 gościła w nim Królowa Elżbieta w ramach swojej 50-tej rocznicy panowania. 

Niestety z powodu napiętego programu w ten dzień, na miejsce przybyliśmy niecałe 1.5h przed zamknięciem, także zwiedzanie było trochę „na biegu” przez co nie mogliśmy się pospacerować po lesie należącym do posiadłości oraz jego ogrodach, niemniej udało nam się pstryknąć kilka całkiem udanych fotek.

  • Park przy zamku
  • Park przy zamku
  • Wieża obronna zbudowana w 1438 r.
  • Penrhyn Castle
  • Brama wzjazdowa
  • Great Hall
  • Great Hall
  • Podobno do tych zdobień
  • Jadalnia - to tutaj królowa celebrowała
  • Podobno nakrycia są jednakowe
  • Bogato wyposażona kuchnia
  • Park przyzamkowy
  • Park przyzamkowy
  • Park przyzamkowy

Kilka kilometrów od zamku, nieopodal wioski o wdzięcznej nazwie nie do wymówienia Abergwyngregyn, a z niej około czterech kilometrów spacerkiem drogą w górę rzeki, wiodącą przez malownicze pastwiska, można zobaczyć jeden z wielu wodospadów Snowdonii. Aber Falls (po walijsku Rhaeadr Fawr) ma 37 metrów wysokości i spływa ze skalnych zboczy gór Bera Mawr i Llwytmor. Podobno latem można się kąpać w jeziorku u podnóża wodospadu. Niestety mimo przyzwoitej pogody nie skorzystaliśmy, bo nikt nie zabrał kostiumu, no i woda jeszcze trochę za zimna.

  • Warsztat na świeżym powietrzu
  • Kolejne kreatywne wykorzystanie
  • Potok Afon Rhaeadr Fawr
  • Górka Ffrid Du
  • Witamy w Aber
  • Na szlaku
  • Czarna owca
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • P5051811
  • Aber Falls
  • Aber Falls
  • Aber Falls
  • Fotogeniczna owca
  • Rodzinka
  • Cieśnina Menai pomiędzy wzgórzami
  • Punkt widokowy
  • Tutaj łaciata
  • Kolacja
  • Kolejna fotogeniczna
  • i kolejnae zdjęcie rodzinne
  • Ponownie Afon Rhaeadr Fawr

Wioska u podnóża góry Snowdon główny punkt wypadowy na najwyższą górę Walii. Malowniczo położona nad jeziorami Llyn Padam i Llyn Peris, przez lata żyła z ekspoatacji pobliskich wzgórz, co zresztą łatwo dostrzec, bo mają one dosyć mało naturalny kształt. Dzisiaj żyje się tu głównie z turystyki, toteż znajdziemy tu kilka atrakcji dla przyjezdnych jak na przykład wycieczka po elektrowni wodnej – Electric Mountain, przejażdżki łodzią po jeziorze, czy muzeum – kopalnia łupek.

  • Ruiny Pentre Castell
  • Llyn Padarn
  • Llyn Padarn
  • Pasma górskie w Llanberis
  • Pasma górskie w Llanberis
  • Mocno wyeksploatowana góra
  • Pasma górskie w Llanberis
  • Pasma górskie w Llanberis
  • Krystaliczne wody Llyn Padarn
  • Ruiny Pentre Castell
  • Llyn Peris
  • Panorama Llanberis

Czyli po walijsku Yr Wyddfa, to najwyższy szczyt Walii (1085 m.). Bardzo popularny wśród turystów, opisywany jest jako „prawdopodobnie najbardziej uczęszczana góra Wielkiej Brytanii”, chyba zawdzięcza to najbardziej malowniczym widokom (podobno przy dobrej widoczności można z niego dojrzeć Irlandię)

Nie będę ukrywać, że był to gwóźdź programu całej wyprawy, z utęsknieniem czekaliśmy na ten dzień, a podniecenie było tym większe, bo wbrew pesymistycznym prognozom, pogoda w ten dzień była idealna.

Na szczyt można się dostać na kilka sposobów, najłatwiejszy szlak wiedzie z Llanberis (ok 14.5 km w obie strony), stamtąd też co bardziej leniwi mogą podjechać na szczyt kolejką za jedyne 9£ w dwie strony. Najtrudniejszy szlak to Watking Path, zaczynający się w Bethanii, ma on dugość 13 km.

My wybraliśmy opcję łatwiejszą, czyli Llanberis. Początkowe odcinki szlaku są dosyć łagodne, nawet nie za bardzo czuć że się wspinasz. Schody, dosłownie i w przenośni zaczynają się gdzieś w ¾ trasy, w okolicach stacji Clogwyn, na tym odcinku dało się zauważyć najwięcej marudzących dzieci, dziewczyn i żon zachęconych do wspinaczki obietnicą, że „to łatwy szlak” Przykładowa wymiana zdań: Dad I'm tired! - You will be!

Dotarcie na szczyt zajęło nam około dwóch godzin, po zrobieniu obowiązkowych zdjęć udaliśmy się na przekąskę do kawiarni przy końcowej stacji pociągów.

Jako że plan na resztę dnia był dosyć napięty, pomyśleliśmy że lepiej byłoby zjechać ze szczytu, zamiast robić drugi raz tę samą trasę. Niemniej zaniechaliśmy tego za sprawą dziwnego zjawiska ekonomiczno-fizycznego, okazało się że ceny przejazdów rosną tutaj proporcjonalnie do wysokości npm. Zamiast wspomnianych wcześniej 9£ u stóp góry, tutaj za przejazd chciano nas policzyć 20£/osobę, także powrót mimo wszystko odbył się piechotą, ale w taką pogodę była to czysta przyjemność.

  • Znowu owce
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • Na szlaku
  • Opcja dla leniwych
  • Chatka o wiele mówiącej nazwie
  • Widok na dolinę Llanberis
  • Widok na Glyder Fawr (1001 m. npm)
  • Snieg trzyma się mocno
  • Oczko wodne Llyd Du r Arddu
  • Coraz wyżej
  • Llanberis i Llyn Padarn z dystansu
  • Już widać szczyty, ale zostało
  • Jeziora Glaslyn i Llyn Llydaw
  • Snowdon w całej okazałości
  • Zbocze górki Garnedd Ugain (1065 m npm)
  • Garnedd Ugain (1065 m npm)
  • Szczyt szczytów
  • Widok na szlak Pen-Y-Pass (PYG)
  • Widok w kierunku pd-zachodnim
  • Jezioro Llyn Cwellyn i góra
  • Rzut oka na południe
  • Y Lliwedd (858 m. npm)
  • Mewy rozszerzaja swoje wpływy
  • Jezioro Llyn Llydaw
  • No to schodzimy
  • Mocno wyeksploatowane zbocza

A dla Walijczyków Rhaeadr Ewynnol, to kaskady na rzece Llugwy leżące około 40km na wschód od Llamberis, przy trasie A5. Aby je obejrzeć z bliska należy uiścić opłatę w wysokości 1£/os (automat przyjmuje tylko jednofuntówki). Dokładnie sto lat temu tereny te zostały przekazane za darmo gminie Betws-y-Coed, przez Lorda Ancastera. Gmina chcąc spłacić długi zaciągnięte na instalację kanalizacji i sieci elektrycznej w wiosce wprowadziła opłatę za oglądanie tego cudu natury. Pomimo, że dług został spłacony, opłat nie zniesiono dzięki czemu podatki lokalne przez lata były tam najniższe w kraju.

  • Swallow Falls
  • Swallow Falls
  • Swallow Falls
  • Swallow Falls
  • Swallow Falls
  • Swallow Falls

Zaloguj się, aby skomentować tę podróż

Komentarze

  1. zfiesz
    zfiesz (19.05.2013 2:56) +2 + -
    rewelka! uwielbiam snowdonię i cieszę się, że nie jestem w tym osamotniony :-)
  2. cairos
    cairos (17.05.2013 12:47) +3 + -
    Ciekawa podróż i takowe zdjęcia. Na razie jestem w trakcie przeglądania... .
  3. iwonka55h
    iwonka55h (10.05.2013 14:35) +4 + -
    Snowdonia powraca co jakiś czas na Kolumbera i zawsze wygląda prześlicznie.
    Super zdjęcia i wyprawa.
odzim22

odzim22

Luka
Punkty: 35744